آموزش وردپرس

دشتبان

فاصله حدودا یک کیلومتری دشت ماره از محل سکونت مردم در روستا و نیز وجود تعداد زیاد دامهایی که در قالب گله های تحت حفاظت و یا رها شده در بیابانهای اطراف روستا مشغول چرا بودند ، باعث شده بود که برای نگهبانی از محصولات در حال رشد نگهبان گمارده شود . این نگهبان را دشتبان میگفتند. دشتبان در محلی بلند که به همه دشت اشراف داشت ( روی یال قسمتهای پایین کوه ماره) حضور می یافت. برای استراحت او سایبانی اطاق مانند ساخته بودند و این اطاق را ” کیه له دشتبون ” میگفتند . کیه ( kiya ) در گویش بیدهندی به معنی اتاق یا خانه و له ( le) برای کوچک نشان دادن موصوف بود . دشتبان مانند سربازی وظیفه شناس از ابتدای صبح در پست خود حاضر میشد و به مراقبت میپرداخت . مردم نیز ایشان را فردی امین و قابل اعتماد میدانستند. اگر چه فلسفه به کار گماری دشتبان جلوگیری از خسارت دامها به مزارع بود ، اما رابطه دوستانه مردم و دشتبان باعث شده بود که مردم با آسودگی خیال کارها یا کالاها و محصولات خود را در دشت برای مراجعه در روز بعد باقی بگذارند . دشتبان امین مردم بود . او نقش پیغام رسانی افراد را نیز قبول میکرد . از فعالیتهای روزانه اکثر کشاورزان و باغداران مطلع بود و برای تسهیل ارتباطات افراد ، نقش روابط عمومی را ایفا میکرد . دشتبان پول نمیگرفت. مزد او در زمان برداشت محصول (گندم – جو – ذرت – ارزن – سیب زمینی و…) پرداخت میشد. هر کشاورز به ازای هر من تخم شربی که مالک بود …. کیلو از محصولات کشاورزی را به ایشان تحویل میداد.

%d8%af%d8%b4%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d9%86

error: Content is protected !!