آموزش وردپرس
خانه / فرهنگ و جامعه / شیر زنان و کوهمردان بیدهندی

شیر زنان و کوهمردان بیدهندی

این متن در اوایل سال ۱۳۹۲ تهیه شد – تا امروز ۴ نفر از این مردان بزرگ دارفانی را وداع گفته اند . برایشان طلب آمرزش میکنیم .
آخرین نسل از مردان سخت کوشی که بیدهند را ساختند و به ما سپردند ، پس از یک عمر تلاش بی وقفه اکنون در نهایت خستگی و امیدوار به عزم نسل جدید بیدهند در حفظ امانتی به نام روستای بیدهند روزگار میگذرانند . کشاورزان سالخورده ای که در آغاز جوانی،ماندن در روستا وزنده نگهداشتن آن را بر هجرت به شهر و آسایش بیشتر ترجیح دادند.داستان کار و تلاش ، زحمات و رنجهای هریک از این مردان و زنان ساکن باقیمانده ، کتابی مفصل است که ذکر آن برای ما که در محیط دیگری نفس میکشیم بیشتر به افسانه شبیه است.
مردان و زنانی که بار امانت هزاران نفر را دهها سال به دوش کشیدند و از تخریب روستا جلوگیری کردند. انسانهایی بزرگوار که در سخت ترین شرایط و در حالی که رشته ارتباط جوانان با روستا هر روز بیشتر از دیروز در حال گسستن بود و همراهان و همسنگران خود را نیز یکی یکی از دست میدادند ، زیر بار سنگین نگهداری روستا قدشان خمید ه شد ،اما تسلیم نشدند .مکانی که امروز به نام بیدهند برای ما باقی مانده است حاصل هنر مقاومت شیرزنان و آهنین مردان بیدهندی است که بسیاری از ایشان را از دست داده ایم و تعداد اندک باقی مانده از ایشان نیز ، خسته و از نفس افتاده ، این روستا را به ما تحویل داده و چشم به همت ما دارند .
اسامی کشاورزان و ساکن دائم روستای بیدهند در اول سال۱۳۹۲ (به ترتیب حروف الفبادر نام خانوادگی) :
علی اسماعیلی بیدهندی
رضا جعفری بیدهندی
حسین علی طالبی بیدهندی
نادعلی فاضلی بیدهندی
حبیب قربانی بیدهندی
تقی کاظمیان بیدهندی
علی کثیری بیدهندی
حسین کثیری بیدهندی
ماشااله محمدی بیدهندی
علی محمد وحیدی بیدهندی

نقش مادران بزرگواروفداکار در حرکت چرخ زندگی کمتراز مردان نبود .آنها علاوه بر کار داخل منزل ،بچه داری ، بهره برداری یا تبدیل مواد لبنی ،سامان دادن غلات و خوراک سالانه خانواده (مانند انبار کردن،آماده کردن برای آسیاب، پخت نان و…) ، در کارهای بیرون خانه نیز همکار مردان بودند .کمتر فعالیتی را میتوان نام برد که زنان در آن نفش نداشته باشند.علاوه بر همه مسئولیتهایی که زنان بر عهده داشتند ، همه آنان حداقل برای تولید یا انجام یکی از صنایع دستی مانند قالی بافی ، گیوه بافی ،خیاطی ، نخریسی ، بافت البسه زمستانی و… مهارت کافی داشتند و در اوقات زمستان که کار کشاورزی رونق نداشت به انجام این امور برای کمک به اقتصاد خانواده می پرداختند.

آنان زنان کم توقعی بودند که خود را خالصانه وقف خانواده میکردند و خود کمترین بهره را از امکانات زندگی میگرفتند. مادرانی که با امکانات اندک بهداشتی و پزشکی هنگام بیماری فرزندشان بی تابی میکردند و پروانه وار گرد فرزندانشان چرخیده و جانفشانی میکردند و با این وجود ، بسیاری از آنها داغ از دست دادن یک یا بیشتر از فرزندان خود را بر سینه داشتند .
مادرانی که برای بهبود بیماری کودکان خود ، گاه آنها را تا رسیدن به اولین درمانگاه حدود ۶ کیلومتر بر دوش خود حمل میکردند .

مادرانی که به پسران خود مردانگی و به دخترانشان راه و رسم زندگی و صبر و فداکاری می آموختند ….صمیمانه ترین و پاکترین احساسات نثار آن مادران باد.

خدایا رفتگانشان را غریق رحمت خود نما و ماندگانشان را طول عمر باعزت عطا کن.
با آرزوی سلامتی و طول عمر همراه با عزت و سرفرازی بیشتر برای همه بیدهندیهای عزیز . تیر ۱۳۹۲

error: Content is protected !!