آموزش وردپرس

زاغه ها

DSC_0030

زندگی در مناطق سردسیر مانند بیدهند شرایط خاصی دارد . قوانین و شرایط دامداری و کشاورزی این منطقه با تجربه ساکنین در طول سالهای طولانی کشف شده است .
در فصل زمستان همه احشام در داخل زاغه هایی که در زمین ایجاد شده بود نگهداری می شدند. این زاغه ها فقط دارای یک در کوچک بودند و به دلیل مقاومت زمین در برابر انتقال حرارت ، محیط گرمی را برای دام در سرمای زمستان که دما در ۴ ماه از سال معمولا کمتر از ۱۰- درجه سانتیگراد است فراهم میکردند.در داخل این زاغه ها ، حفره های کوچکتری به نام دست کنده یا کوز برای نگهداری بزغاله یا بره های تازه متولد شده ایجاد میشد. این زاغه ها خصوصی بودند و هرکسی دامهای خود را در آن نگهداری میکرد .
شیب این زاغه ها در راهرو ورودی معمولا بیست تا چهل و پنج درجه ، عمق آنها معمولا بین ۱۰ تا ۱۵ متر و عرض آنها در کف حدود ۳ متر و ارتفاع آنها کمتر از دو متر بود. برخی از آنها که عمومی و برای نگهداری گله استفاده میشد ، عمیقتر بوده و در قسمت ورودی اطاقکی به نام مردخانه یا هت گاه(خوابگاه) تعبیه شده بود .در انتهای کنده یک سوراخ هواکش برای ورود هوای تازه حفر میشد که به آن تیرچاه میگویند

در بیدهند در محلهای پشت کنده و ماره دهها زاغه حفر شده است و در حال حاضر هیچیک برای نگهداری دام استفاده نمیشود . برخی از زاغه های پشت کنده به انبار ساختمان بنا شده بر روی آن تبدیل شده است.
متاسفانه زاغه های ماره در حال خراب شدن هستند و هیچ کاربردی برای آنها وجود ندارد

error: Content is protected !!