آموزش وردپرس

نان

نان
آرد مورد استفاده در پخت نان در بیدهند حاصل خرد کردن گندم دارای سبوس توسط اسیابهای آبی و از حدود ۶۰ سال پیش به این سو توسط آسیاب برقی بود . گندم و نان ارزشهای معنوی بسیاری داشتند و مردم برای هر دو احترام زیاد قائل بودند. نان در خانه ها و توسط زنان پخت میشد . البته هر زن خانه دار نان مصرفی خانه را می پخت ، اما بودند زنانی که نان را در مقابل هموزن آن با گندم پاک شده معاوضه میکردند .
برای پخت نان ، آرد را الک کرده و همراه با مقدار مناسب نمک و آب ( به مرور اضافه میشد) و مقداری خمیر مانده از قبل که به آن پکین PEKIN در ظرف سفالین بزرگی که در گویش بیدهندی به آنSILCHA

 

ح

میگفتند ریخته و مخلوط کرده و ورز میدادند . پس از اینکه خمیر کاملا ورز داده میشد بسته به دمای هوا دو تا سه ساعت به حال خود رها میشد تا وربیاید . اگر هوا سرد بود روی ظرف را با لایه هایی از پارچه به منظور گرم ماندن می پوشاندند. فرایند تخمیر نان باعث پف کردن آن شده و حجم خمیر زیاد میشد . به موقع مناسب خمیر را چانه کرده و بر روی سینی چوبی به نام وربله VARBELA وربله

میگذاشتند . سپس چانه خمیر را پهن کرده و به تنور میزدند . بوی نان تازه تا چند خانه آنسوتر میرفت .
نانهای اصلی در بیدهند عبارت بودند از :
نان معمولی شبیه نان تافتون که با آرد گندم تهیه میشد
نان جو که دارای قطر کمتر بود و از آرد جو پاییزه (جو ترش) تهیه میشد
نان تنور خشک دارای قطر حدود نصف نان معمولی، اما با وزن چانه دوبرابر که با آرد گندم تهیه میشد. معمولا در پایان کار نانوایی به تنور زده میشد . این نان تا زمان پخت کامل در تنور باقی می ماند.

error: Content is protected !!