آموزش وردپرس

گراز ، ضربه آخر

حدود هفتاد سال پیش موجودی که قبلا کسی آن را در منطقه مشاهده نکرده بود به عنوان مهمان ناخوانده بر سفره محصولات کشاورزی بیدهند وارد شد.
موجود مذکور شبها به خوردن خوشه های ارزن و ذرت مشغول و با روشنایی هوا به کوهها می گریخت و معمایی را برای اهالی که با چنین پدیده ای نا آشنا بودند طرح کرد. این وضع ادامه یافت و کشاورزان برای حراست از محصولات خود مجبور به حضور شبانه در زمینهای خود شدند. به مرور وجود جانوری جدید که عامل آسیب به مزارع بود را کشف کردند. این موجود یک راس گراز بود و اهالی برای خلاص شدن از این مزاحمت تصمیم به نابودی آن میگیرند.
صیادان روستا مامور به کشتن این موجود مزاحم میشوند و با کشاورزان قرار میگذارند که شبها در زمینهای خود فقط به حالت خوابیده حضور یابند.
بعد از چند روز جستجو سرانجام با اصابت یک تیر ، گراز نگون بخت زخمی شده و هنگام فرار در لابلای یک درخت هلوی تنومند گرفتار میشود . تیر بعدی جان اورا میگیرد .
سالها گذشت و مردم گراز را فراموش کردند. حدود چهل سال قبل گراز باز هم مهمان مردم شد اما نه به صورت انفرادی بلکه گروهی . غلات ، سیب زمینی ، صیفی جات ، حبوبات و حتی مزارع علوفه مورد هجوم آنها قرار گرفت . گرازها خوشه های محصولات را میخوردند و سپس برای یافتن کرمهای خاکی زمین کاشته شده را زیر و رو میکردند و یا بر باقی مانده محصول می غلطیدند . میتوان گفت هجوم آنها به هر زمینی که محصولی در آن کشت شده بود باعث میشد که کشاورز مربوطه از کشته خود صرف نظر کند . آنقدر این موضوع ادامه یافت تا به خستگی و سرخوردگی کشاورزان انجامید. شکایت کشاورزان به ادارات مرتبط نیز منجر به نتیجه مطلوب نگردید . اگر چه برخی افراد بومی که به دفع این موجود مامور شدند و سلاح دریافت کردند، زحمات زیادی متقبل شدند و گاها مورد حمله گراز قرار گرفته و خطرات جانی را به جان خریدند ، اما این روش به حذف گرازها منجر نشد و آسیب آنها به مزارع ادامه یافت .
هجوم گرازها و بی انگیزه شدن کشاورزان از یک طرف و کاهش جمعیت جوان روستا از طرف دیگر باعث شد که مزارع آباد روستا رها شوند و اگر کسی میخواست و میتوانست برای کاشت محصول اقدام کند ، مجبور به حصار کردن زمین خود بود. حداقل ده سال است که مزارع روستا رها شده اند و کاشت گندم ، جو ، ارزن، ذرت، سیب زمینی، هویج و دهها محصول دیگر به خاطرات پیوسته است.
گرازها سفره انباشته از انواع خوراک را از دست دادند و فهمیدند که مردان آهنینی که روزی برای کاشت و داشت محصول بصورت شبانه روز در حال تلاش بودند ، مجبور به استراحت ناشی از خستگی و کهولت سن شده اند . بنابراین باغ و مزارع را لانه خود کردند و در برخی مناطق خلوت آن حضور دائم دارند.
اکنون دیگر کشاورزی تعطیل شده وفقط اندکی کار باغبانی و پرورش درخت در این روستا وجود دارد .اما گرازها هنوز دست بردار نیستند و علاوه بر آسیب به درختان ، برای یافتن کرم خاکی نهرها و جویهای مزارع را نابود میکنند . هرسال مبلغ زیادی برای مرمت نهرها هزینه میشود و ..

error: Content is protected !!