آموزش وردپرس

جار

سالهاست که بلندگوی مسجد ، ساختمان امامزاده و در روزهای محرم هم بلندگوهای حسینیه هرگونه خبر ، دعوت ، پیغام و هشدار را به گوش اهالی میرسانند . آرامش و سکوت فضای روستا باعث میشود صدای بلندگوها همه ساکنین را از آنچه در آن پخش میشود آگاه نماید . تا حدود ۴۰ سال قبل برای آگاه کردن مردم از شرایط خاص ، دعوت عمومی به مجالس یا حضور در محل خاص برای انجام کاری مشخص ، آغاز کاری ویژه مانند برداشت علوفه از بیابانها و یا شروع برخی کارهای جمعی کشاورزی ، آگاه کردن یا هشدار دادن به افراد مرتبط با پدیده جدید (پیام به فرد یا افراد نامشخص) و… از جارچی استفاده میشد.
جارچی پیام را از شخص مربوطه دریافت و به دامنه کوه قلعه میرفت . آنقدر از آن کوه بالا میرفت تا بتواند همه خانه های روستا را مشاهده نماید . سپس معمولا با گفتن : های مردم گوش ودیده … شروع و متن پیام را برای مردم بازگو میکرد . متن پیام همیشه به صورت مودبانه و حتی در مواردی که برای اخطار به خاطی نامشخص جار میزدند ، از الفاظ توهین آمیز استفاده نمی شد.
مردم به محض شنیدن اولین کلمات جاری شده از زبان جارچی ، با سکوت به پیغام او گوش میدادند . معمولا جارچی در هنگام غروب آفتاب که عموم مردم از مزارع به منزل برگشته بودند جار میزد و هرپیام را حداقل سه بار تکرار میکرد .
پیامهای به افراد خاص را به صورت حضوری در درب منازل به فرد مرتبط می گفتند . مثلا افراد یک گروه مانند کشاورزانی که در یک جوق بودند ویا دامدارانی که جمعا یک گله گوسفند داشتند و ….به صورت حضوری پیغامشان را می رساندند .
به یاد آخرین جارچی روستا و با طلب رحمت و مغفرت برای ایشان

error: Content is protected !!