آموزش وردپرس

دیوار یا سیم خاردار

به دلیل کم بودن سطح زمینهای مرغوب برای کشاورزی و نیاز روز افزون به انواع غلات و حبوبات به عنوان مواد اصلی تغذیه ساکنین ، و از طرف دیگر تاثیر مستقیم نزولات جوی بر میزان آب برای کشاورزی ، ساکنین روستا تمایل چندانی به پرورش درخت نداشتند. به همین دلیل تعداد باغهای روستا اندک بوده و این تعداد اندک نیز در مناطق خاصی و برای برآورده شدن اهداف مشخصی ایجاد شده بودند.
باغهای دشت ماره درمنطقه شمال وشرق و پایین ترین موقعیت نسبت به منبع آب قرار گرفته اند. موقعیت مکانی در نظر گرفته شده برای باغها نشان میدهد که آنها اولویت آبیاری را برای زمینهای مزروعی قائل بوده اند . البته یکی از مزایای این موقعیت مکانی نیز امکان استفاده از آب دشت ده برای آبیاری باغها در شرایط اضطراری و در شرایط عدم کفایت آب دشت ماره بوده است.یکی دیگر از دلایل ایجاد باغ در آن منطقه این بوده که کمر بندی محافظ برای جلوگیری از آسیب رسانی حیوانات به محصولات کشاورزی ایجاد کرده باشند.ناگفته نماند که محل باغهای ماره دارای خاک مناسب بوده و به همین دلیل در اکثر باغها درخت مو پرورش داده می شد.
اما موقعیت باغها در دشت ده گویای تمهیدات بسیاری در امور کشاورزی و باغبانی در روستا بوده است. باغهای روستا عمدتا در بالاترین منطقه دشت و در حاشیه رودخانه واقع شده اند. به نظر میرسد برای انتخاب موقعیت مکانی باغهای ده موارد ذیل را در نظر داشته اند :
۱-منطقه بالاویدیا ، مسالوا ، حاشیه رودخانه و محل باغهای مشرف بر دشت جوره همگی دارای زمینهای کم خاک و پر نخاله هستند و تبدیل آنها به زمین زراعی مرغوب زحمت بسیاری داشته است.
۲-با توجه به وجود تعداد زیادی درختان کهنسال و قطور گردو در این باغها، به نظر میرسد که درختان گردو و تبریزی دارای رشد مناسبی در این نوع زمینها هستند.
۳-از اوایل بهار تا اوایل پاییز بسیاری از دامها مانند گاو ، الاغ و قاطر به صورت رها شده در کوهپایه های کرکس مشغول چرا بودند. این حیوانات گاهی وبه صورت نامنظم به محل نگهداری و اصطبل خود می آمدند .مالکین دامها که از مراجعه آنها اطلاعی نداشتند طبعا اقدامی برای پذیرش آنها در اصطبلها انجام نمیدادند . بنابراین دام در نزدیکی دشتها رها بوده و میتوانست با ورود به مزارع ، به کشتزار کشاورزان آسیب جدی وارد نماید . باغها با دارا بودن دیوارهای بلند سنگی مانع ورود دامها به مزارع میشدند .
۴- در سطح زمینهای بیدهند حجم زیادی سنگهای ریز و درشت موجود است و هنگام الک کردن خاک برای ایجاد زمین مزروعی نیز مقدار انبوهی سنگ استحصال می شده است. استفاده از سنگها برای ایجاد دیوار به دور باغ از موارد اصلی مصرف سنگها بوده است.
با این مقدمه به نظر میرسد که هدف اصلی از ایجاد باغ با دیوار سنگی در اطراف آن ، ایجاد سپر محافظ برای جلوگیری از دامهای اهلی به مزارع بوده است .
چند سالی است که دیوار سنگی دیگر هیچ کاربردی( نه برای باغ و نه مزارع ) ندارد . گرازها به راحتی با عبور یا پرش از روی دیوارها آنها را خراب میکنند و به دنبال تغذیه خود در هر مکانی هستند . حضور گرازها باعث بروز پدیده دیگری شده است . هرکس بتواند و مایل باشد که قطعه ای از زمینهای خود را به کشت محصولی اختصاص دهد ، مجبور است با استفاده از توریهای سیمی حصاری به ارتفاع حدود یک و نیم متر ایجاد نماید . متاسفانه ایجاد حصار سیمی در حال تبدیل شدن به کاری عادی است و مردم نیز دیگر شکایتی از انجام این کار ندارند. گرازها هنوز روش نفوذ به داخل زمینهای حصار شده با توری سیمی را کشف نکرده اند .

به منظور اطمینان از جوگیری از ورود دامها به مزارع ، مسیرهای ورود به دشت با دیواری به ارتفاع یک متر بسته میشد . این دیوارها در زمانی که برای حمل محصولات کشاورزی به الاغ یا قاطر نیاز بود باز میشد . به جایی از مسیر تردد به دشت که با ایجاد دیوار ، مسیر عبور دام را سد میکردند اصطلاحا ” گله GELA ” میگفتند .

error: Content is protected !!