آموزش وردپرس
خانه / دسته‌بندی نشده / شعری با گویش بیدهندی با عنوان “جوق یاره”

شعری با گویش بیدهندی با عنوان “جوق یاره”


بیدهندی عزیز : آنچه در زیر میخوانید شعری است در باره آبیاری و جوق یاره . در باره جوق یاره در قسمتهای قبل توضیح داده شده است . نظر به اهمیت کار آبیاری در کشاورزی بیدهند ، مردم همجوقهای خود را با وسواس انتخاب میکردند و معیارهای مختلفی را برای همجوق شدن در نظر داشتند . یکی از مهمترین معیار در همجوق شدن ، اخلاق نیکو و گذشت بود . به هر حال در ماههای زمستان مردم همجوقهای مورد نظر را پیدا میکردند . اما برخی افراد به دلایل مختلف نمیتوانستند خود را در جوقها جای دهند . این افراد که معمولا جمع سهم آب آنها به اندازه یک جوق میشد اجبارا توسط جوق نویس در یک جوق سازماندهی میشدند . همجوق شدن اجباری این افراد با یکدیگر و بدخلقی برخی از آنان باعث میشد که در هر دوره آبیاری معمولا تنش و بحث و جدل وجود داشت . این شعر با بزرگنمایی بسیار یک روز آبیاری جوق یاره را گزارش میدهد . برای لطیف کردن فضا یک واقعه شادی بخش نیز به آن اضافه شده است .
بخشی از این شعر به صورت گفتگو بین افراد متعدد است که جهت سهولت درک مطلب ، نام گوینده قبل از هر بیت ذکر شده است . بیتهایی که با ستاره شروع شده اند از طرف شاعر بیان شده است.

جوق یاره
* گل ور پیشیم یه رو بشدون بر امبار= تا باهارن علف ذرک یه خروار
* یک قافله نوا د چشته بنده = هماشین اوشین بو ،ور او د بنده
*جهانگیر و جمشید و آقا بابک = فریدون و اردلان و سیامک
* همجوقاشین بنده ۳ چار تاشین جن = فرنگیس و شیلا ، یاسی و لادن
*وایم د خیکم نا و بموات سلام = امپا وکرن سر حرف و کلام
*درگلا سمت من همای چما = علیک سلام خاش امیی بفرما
*هاچشتون ورشین د نفس آرکیشن = ایکی بشوات اخوره چایی بریجن
*هلابو اخورن ، نیکی و پرسش= نه استکان ، لیوان ، نون جی گردش
*تا بشو بلف پیرمرد خسته = پر از چاییم وکه لیوان وی دسته
*چایی خو نبو، مثل آب حیات = ویشتر اچسبا اگر که داردم نبات
*یک سلط گنده شین دا و یه سره = حساب کتاب لازم بو بالاخره
*اختلاطاشین دا با یا هر دو تا = جمشید اما تنها رو خوش د ولا
*اردل چپقش چاق اکه تند و تند = دودش گاهی ترش بو و گاهی تند
*بسوت چما لادن و سهله بشگت = اردلانش جر فحش و سرزنش گت
لادن
علی شمره کلات د جر چالجه خوس=هی نکیشا تو نین چپق فوس و فوس
دود چپقت همه مثل زهر مار = آخه چپق بکیشی جی گلا کار
*سیامک داردش به چوخط آر اشو= اشپا بفهم او صحب تا هت کا اشو
*کی اوش زیادی وبسته کی کمتر = کی او ندا ، کی داره لته ویشتر
*لادن فقط داردش یه لته شندر = جوبالا بو بشهت و بشو زوتر
*بشتنده پی او فریدون و اردل = او بخوسنده بیه جوی پاپل
*بابک اشات امان از نین فریدون=هی اوجه لته هام گلا بیابون
*اگر هویشدی اوی زاینده رود = وسش نبو و باز جی داره کمبود
*یاسی بیشوات اخه نکرا غیبت =الان بیدوات جوق همه را هی نعمت
*برخوریا به بابک و یاش د آرهسا = آخه جوی پاپل د داردش پسا
بابک
اکله د حلقت نیه مشدی یاسی =ور تو د حرف نبو وات راسی راسی
الهی کلت یا بشی فتنه گر=
* یاسی جووشش ودا ۴ تا ویشتر
بابک
مال کیه نین جنبال صحب بمرده = من نزونن جنبال خومم کا برده
*شیلا بیشوات الهی چمت پی بگی = نین جنبال منه نه مال ایکی بی
*جهانگیر بشوات سیامک، عاموجان = چقدی اوش وبسه نین فریدون
سیامک
دو تا سره لهای سه تا گوشلی = دو تاش جی شش دا و ایکی مندعلی
با سه تا سره لته ی برسین = یازه تا سره اش وبسه تا هتن
جهانگیر
خبه ، سه تایبی سره طلب داره = آدم خبی هه حساب خوش داره

*شیلا زیادی بو اهل اخ و پیف = همای دنیا بو ورش د کثیف
*اشسفنا و اشمالا هی ظرف و رخت = گمونم زندگیش بویر خیلی سخت
*اگر که اشدی یه یایی د پشکل = بناش اکه به قسیون و پیچش دل
*جمشید انگار خو را بمه بو ماره= شیلا جیغش سرش نا خو د آره

شیلا
برا بوسیت را ایه تو ور او =کیه ات د بوس ، نیا نین راه و رو
شاید کیه ات او در امه من نزونن =یا جنت برت ارمه چزونن
*آردرزا جمشید ببو نصفه جون = دساش خو لرزون بو ، شل کت ازون
*انگاری برق بشگته ، آر هسا خو د = گیج ببه بو بمونده بو جوو د
*دیش به شیلا که با یه لنگه چم = هزار جور معنیش دا اگر نون بفهم
*پورت و پوری بگی حلقت پیره جن = چه ستمی برسا به تو از من
شیلا
جمشید عاصی ونبا بوره نین آله = جلو وایه د آره جون حاله
*آرمه صدای فریاد و داد و قال= جهانگیر بشو سر برها از جنجال
*چند دقه بعد خوش وگلا جهانگیر =بشوات که کی با کی گلا بو درگیر
*یا آر گیریا بنده دو تا همجوقا = خجالت نکیشنده نین مردوا
*مشغول ببنده به جنگ با جنبال = ایکیش زخمی ببه بو ایکی بی حال
*جهانگیر اما که یه حالی داره = براش مهم نبو همای ماره
*کاش بهته ، او کا دهه ،کی داره = فرنگیس اشفهما چه حالی داره
*بعضی ها بشتنده به وار چاک کری = چند تا جی مشغول وایوم ته کری
*پخش و پلا وبوینده همجوقا = بموند فرنگیس با جهانگیرآقا
*جهانگیر یه دیش به من که بشوات = تو بمیی علف ببه برا گات؟
جهانگیر
صحب تا به هت نانی تو کووایی = خود معطل یه لقمه حشکوایی
آره بشه پی کارت به ای وچه لوس = ادپه بابات بیشجن کتکت بی خوس؟
*حساب کار دسم امه بشدون نون سر = فضولی نشهشت بشون خیلی دورتر
*لمم خوس و چمام بسه گوشام واز =بشامشنفت داستان خواهش و ناز
*جهانگیر اول بناش که غر و غر = کم کم لواش به التماس ببو پر
جهانگیر
چند سال هه من دارن پیت اوزن= شو و رو دارن برا تو مشق اپچن
تکلیف من معلوم وکه فرنگیس=دس به تو آر نگیرن هی نوجا هیس
فرنگیس
آسه بوا نین اخه داره اشنفه = دیش بیکه گوشاش داره الفه
آسه بهنگا ، ندا تو آبرو؟ = خواسگاری نقده ندا های و هو
پارسال تو همجوقی را منت بچزنا = هی منت ور نیکی و نکی وازنا
جهانگیر
کاه بپوسا وای ها ندا فرنگیس = عاقبت خو کارت گلا راس و ریس
دو من تم دارن یک منش مهر تو = من دوس دارن هم آشتی هم قهر تو
فرنگیس
من جی تو دوس دارن آقا جهانگیر =از زندگی با تو نبون اچ وقت سیر
وچه ها اوجنده بوره ور همه = اما من امپه که بین ور شمه
ورت د بون شونده رو سال تا سال =با یا بکرمن زندگی هزار سال
جهانگیر
تمام کارات خویلم گردن اگیرن = جنم نبی من خیلی زو امیرن
چه وچه های من چه پوروا شمه =حق ایراد ندارنده از همه
پس کی بین من برا خواسگاری = دنیا برام را گلا کوفت کاری
فرنگیس
دهونم ازن گلا مثل حشکه چو = بیزحمت د منده یه لیوان او
جهانگیر
چشم، جون منت پیبو جی قابل ندا = زندگی من وی تو حاصل ندا
فری ، بوین دارن بر اهارن بال ؟ =
فرنگیس
نه جهانگیر گمونم تو برها یال
جهانگیر
با اجازه ی تنها خاتون دنیا = عاقد خبر اکرن هیا یا پهیا
*چه روی خوشیش دا ایرو جهانگیر =فرنگیس جی اخندا هی هیر و هیر
*اوبس ببو اوشین ول که جوق بعدی را= جمع وبویندا باز حساب کتاب را
*همای باغچه ها و لته هاشین = بهنجیا بو ، آروم بو دلاشین
*چوخطش باها سیامک به میون = الا بابک ، سره ها با تم بو میزون
بابک
کی اوجه من اوم وبسته زیادی = نین چوخطه یا اسباب شیادی
جهانگیر
اتش د سرگینت کته آق بابک = گردنت آر اکیشه مثل لک لک
خیلی اوی اضافیت وبسته تو = درس نهه که حق مردم بخو
او مردمت وبسته و زور ووجه = خیال اکه مردم هنده گا و گوجه
یک ساعته که تو با بی حیایی = هر چید دهون امه بد واته خدایی
چمت یانی و دهونت آرکه = خال که فقط اوزون تو کار اکه
*بابک بشمفهما سفته نانی د زمین = خب نهه که برها علقلمین
بشوات که اشتبام که ، ببخشیده = همجوقا پی یا بشتنده رو به ده

درباره ی bidhendi

همچنین ببینید

حالا چرا ؟

برگردان بخشی از شعر “حالا چرا” ی استاد شهریار ، به گویش بیدهندی قربونت بشون …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

error: Content is protected !!